Cuma, Mayıs 20, 2005

Birçok insan hiç başarısızlığa uğramaz çünkü hiç denemez. Norman MacEwan

Florence Chadwick önüne baktığı zaman kesintisiz bir sisten başka birşey göremiyordu. Tüm vücudu uyuşmuştu. Yaklaşık onaltı saatir yüzüyordu. İngiltere kanalını iki yönden de geçen ilk kadın da zaten oydu. 34 yaşında şimdi, hedefi Catalina Adasından Kaliforniya sahillerine yüzen ilk kadın olmaktı.



1952 yılının 4 Temmuzunda, deniz buz banyosu kadar soğuk ve sis o kadar yoğundu ki ona destek verecek tekneleri bile zor olarak görüyordu. Sadece tüfek atışları ile uzaklaştırılabilecek olan köpek balıkları onun yalnız yüzen vücuduna doğru deniz gezintisine çıkmışlardı bile. Televizyonda milyonlar onu seyrederken, saatler ilerledikçe bedenini denizin soğukluğu sıkıca sarıyor, oda soğuka karşı amansız bir mücadele veriyordu. Yanında giden teknelerden birinde olan annesi ve çalıştırıcısı ona sürekli cesaret veriyorlardı. Ona daha kıyının daha uzaka olmadığını anlatıyorlardı. Fakat onun yüzerken gördüğü sadece sisti. Annesi ve çalıştırcısı ona bırakmaması için ısrar ediyorlardı. Şimdiye kadar hiç yarıda bırakmamıştı zaten. Sadece bitirmesine yarım mil kalmışken, dışarı çıkmak istediğini söyledi.

Birkaç saat sonra soğuk vücudu kendine yeni yeni kendine gelirken, gazete muhabirine “Bak kendimi haklı çıkarmak için değil ama eğer karayı görebilseydim bunu başarırdım” dedi. Gerçektende onu yenen aşırı yorgunluğu veya soğuk su değildi. Sisti. Hedefini görememişti.

İki ay sonra tekrar denedi. Bu sefer, aynı yoğunluktaki sise rağmen kendisine olan tüm güveniyle ve hedefini kafasında açıkça şekillendirerek yüzdü. Sisin arkasında biryerde kara olduğunu biliyordu ve bu sefer başardı. Florence Chadwick Catalina Kanalını yüzen ilk kadın oldu, hem de erkekler rekorundan iki saat daha iyi sürede. Tavuk suyuna çorba kitaplarından alınan bu hikaye bize odaklanmamızı ve hedefimizi başlangıçta neden koymamız gerektiğini net olarak anlatıyor.

Hiç yorum yok: